Berry’s Gedachten: Het Oordeel

keep-calm-and-don-t-judge-a-book-by-its-cover-3Met regelmaat laat onze gastblogger Berry zijn gedachten gaan over actuele zaken en verwerkt dit in een column, deze week:

Het oordeel

Wat een sukkel, uitslover, arrogante kwal, domoor, en dat allemaal in één oog opslag. Wij kunnen zo ongelooflijk snel zijn met het vellen van een oordeel over een ander. Vaak gebeurd dit nog voordat wij een conversatie met de persoon in kwestie hebben gevoerd. ‘Ach ja dat zie je toch meteen dat het een eikel is’. Waarom is het eigenlijk dat wij zo snel zijn met het oordelen over een ander. En waarom is het dat wij überhaupt een drang voelen om een oordeel te vellen over iemand in onze omgeving. De een doet het om de lolbroek uit te hangen terwijl de ander het doet vanwege afgunst of onzekerheid.

Los van dat wij graag mensen oordelen op basis van hun uiterlijk voorkomen of gedragseigenschappen, kunnen wij ons al helemaal uitleven op celebs en sporters. Het lijkt wel alsof er een ongeschreven wet bestaat waarin staat dat wij een mening moeten vormen over een bekend persoon en deze met iedereen moeten delen. Als ik soms reacties lees die er worden geplaatst over artikelen gerelateerd aan celebs, dan vraag ik me af of wij zo langzamerhand onze zelfreflectie beginnen te verliezen, en of wij wel bewust zijn van de nare uitlatingen die wij soms doen over een ander.

Het tegen argument wat je vaak krijgt te horen is dat je tegen een stootje moet kunnen. En al die celebrities die kiezen er zelf voor om in de spotlight te staan en verdienen toch al genoeg geld. Dan vraag ik me af of wij eigenlijk zeggen dat zodra je in het bezit komt van een uitzonderlijk talent, je een publiekelijk figuur wordt naar aanleiding van dat talent, jij jouw emoties moet kunnen uitschakelen zodat iedereen mag oordelen of beledigingen mag richten aan jouw adres. Het gekke is dat als dit bijvoorbeeld ons kind zou zijn geweest of broer of zus, wij het vaak volkomen onterecht zouden vinden. Ik bedoel ze kennen onze familieleden niet eens dus hoe kunnen zij nou weten dat het nare mensen zijn? Het is toch wat hé, willen ze een beetje voor je gaan lopen bepalen hoe jij je wel of niet moet gedragen. We zijn en blijven wel apart hé, als mens.

Aan de andere kant kan je ook weer zo iets hebben van ‘ach wat maakt het uit’. En als je het aan mij zou vragen, zou ik zeggen wat boeit het mij nou wat een ander van mij of mijn columns vindt. Echter zou ik liegen als ik zou zeggen dat het me niks doet, als jullie mijn columns helemaal niks vinden. En voor de celebs geldt nou eenmaal dat je toch een soort van publiekelijk eigendom wordt naar aanleiding van jou succes. Fans delen het succes van idolen maar ook het falen. Want dezelfde mensen die positief of negatief praten over celebs zorgen er tegelijkertijd voor dat celebs toch relevant blijven. En ook hierop wordt natuurlijk ingespeeld door de celebs, want controversie trekt nou eenmaal meer aandacht. Maar wij willen dat iedereen gewoon lekker ‘normaal’ en ‘nuchter’ blijft. Shit heb je enig idee hoe saai de wereld dan zou zijn?

Soms verschillen wij hier en daar op basis van onze normen en waarden maar ook in het ervaren en uiten van emoties kunnen wij ons flink onderscheiden van elkaar. Vaak zijn onze basis normen en waarden vergelijkbaar met die van een ander, maar onze emoties zorgen er vaak voor dat wij ons anders gedragen dan een ander.

Ergens zorgt al dat oordelen over een ander, voor een drang om zelf zo ‘normaal’ mogelijk te doen. Dat is ook weer zo iets, ‘normaal’ doen. Dit hebben wij allemaal zo hoog in ons vaandel staan. Terwijl ons ‘normaal doen’ vaak ook afhangt van onze gemoedstoestand en gedragseigenschappen, wat er ook weer voor kan zorgen dat wij onbewust abnormaal doen. Dus wie zijn wij eigenlijk om los van de geschreven wetten, regels en meegekregen normen en waarden, te bepalen wat normaal is

Berry

Berry

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

drie + 19 =