Berry’s Gedachten: Omdat ik een man ben

mannen zullen mannen zijn

Met regelmaat laat onze gastblogger Berry zijn gedachten gaan over actuele zaken en verwerkt dit in een column, deze week:

‘Omdat ik een man ben’

Sedert het tijdperk der mannen zijn er onderzoeken gedaan naar waarom mannen zich gedragen als mannen. Velen hebben hierover gespeculeerd, maar zijn niet verder gekomen dan de bevinding ‘dat wij mannen doen wat wij doen, omdat wij mannen zijn’.

Als mannen in groepen zijn, verandert ons gedrag. Het is alsof een puberaal aura de overhand neemt, en ons laat gedragen als rebellen die maar al te graag buitensporig gedrag willen vertonen. Als er een lekkere chick voorbij loopt moeten wij met z’n allen onze nekken draaien en onderling opmerkingen maken. Met een biertje op, lijkt alles te verdubbelen. Vrouwen lijken twee keer zo mooi, we lachen twee keer zo hard en als we echt van de kaart zijn gaat alles twee keer zo langzaam.

Thuis voelen wij ons de baas. We kunnen niet multitasken, luisteren niet aandachtig genoeg en zitten teveel achter onze gadgets. Toiletbrillen blijven omhoog, omdat wij mannen zijn. Als wij zijn afgeleid, reageren wij vertraagd op vragen die ons worden gesteld, omdat wij mannen zijn. Boeren en scheten wij, omdat wij mannen zijn en laten wij spullen slingeren, juist omdat wij mannen zijn.

Als wij in het bezit komen van iets dat onze mannelijkheid versterkt, voelen wij ons ‘de man’. Als wij klaar zijn met onze eenmaal jaarlijkse sessie gewichtheffen, zijn wij ook echt in de veronderstelling dat wij nog net geen bodybuilders zijn. Onder de douche komen onze verborgen zangtalenten naar buiten. Als een willekeurige vraag wordt gesteld waar wij het antwoord op weten is Einstein er niets bij en voor onze goede daden in het leven, horen wij in onze beleving Nobelprijzen te winnen.

In ons voorgaande leven, voor wij de sulletjes waren die wij nu zijn, waren wij pas echt de man. Het had niet veel gescheeld of wij leidden nu het leven van Tony Montana. Als het niet aan die trainer had gelegen in de b’tjes, waren wij zeker profvoetballer, en als wij de club binnenstapte begon het feestje pas echt.

Bij het verlaten van ons ouderlijk huis, verplaatsen wij slechts onze situatie van locatie. Onze partners worden onze nieuwe moeders en als zij ons op de vingers tikken gaan wij als de boze pubers die wij zijn, boos naar onze kamer. Het liefst een kamer vol met afleidingen zoals gadgets en games of te wel volwassen speelgoed. Als er klusjes in huis zijn, mogen wij knutselen. En als wij zoet zijn krijgen wij van onze partners in de avond een heitje voor een karweitje.

Hoe bewuster wij soms zijn van de onsterfelijke kleuter of puber in ons, hoe meer wij ons thuis voelen in ons kinderachtige gedrag. Dus voor de vrouwen die klagen dat zij een man willen in huis en geen kleuter, dit gedrag is nou juist wat ons man maakt. De rest van onze gedragingen zijn aangeleerde verplichtingen die niet zoals ons ‘mannelijke gedrag’ van nature komen

Dus mochten wij dit weekend weer de vraag krijgen, waarom doe je dat nou? Dan zeggen wij met volle borst ‘omdat ik een man ben!’

Berry

Berry

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

9 − 3 =